Weer eens een tochtje naar het hoge noorden,
15 januari 2026 - Sortland, Noorwegen
Het was me het dagje wel. Tegen 6 uur in de auto , wat is er dan al een verkeer op de weg maar het verliep vlot en om kwart over 7 reed ik het terrain bij vertrekhal 3 op waar een allervriendelijkst mijnheertje meteen bij me in de auto stapte en ik een rondje kon rijden naar vertrekhal 1. Valet parking mag geen autos aannemen bij 1 vanwege de drukte en ik kan dat hele eind niet lopen terug van 3 naar 1, prima oplossing zo. Snel langs de incheck en naar de assistance , waar een vriendelijke jongen mij in een rolstoel naar de SASlounge reed( had ik lekker bijgeboekt) tegen 10 uur werd weer opgehaald en naar de gate gebracht. Daar was nog geen vliegtuig en dat kwam ook duidelijke te laat aan. Sneeuw in Oslo, ja hoor daar hebben ze er ook wel last van!! Maar goed we kwamen nog op tijd in Oslo aan om mijn overstap te halen. Wederom een vriendelijke roelstoelduwster. En ook wederom geen vliegtuig. Helemaal geen vliegtuig. Na een halfuur vertraging kwam de mededeling dat het vliegtuig uitgegraven moest worden. Jawel het had geparkeerd gestaan en was ingesneeuwd. Toen het er eindelijk was, zat het nog steeds onder de sneeuw en ik heb nog nooit eerder een mannetje op een laddertje zien klimmen met een dikke stofzuiger slang in zijn armen waarmee hij de motor trachtte schoon te spuiten. Toen natuurlijk de-Icen en de lucht in met ruim een uur vertraging in Eveness waar de bus rustig stond te wachten, en de vrouwelijke chauffeur ons veilig in het aarde donker over een zeer slechte weg nr Sortland bracht,. Arne bij de bus natuurlijk en heerlijk kletsen verrukkelijke vissoep eten, redelijk vroeg bed. Het was me het dagje wel. Geen foto’s helaas mijn telefoon weigert te versturen, morgen beter hoop ik

Goed dat je rolstoelhulp had georganiseerd!